شب عيد غدير ... (اول بگم که اين مطلب رو هم نمی خواستم بنويسم چون گمان می کردم يه جور نق زدن می شه!) درون خودرويی نشسته بودم تا من را به مقصد برساند، در راه از ميدان امام حسين(ع) گذشتيم،حضور سربازان و افسران ايستاده دور ميدان زياد به چشم مي زد!
راننده پرسيد: دوباره موتور گيريه؟
گفتم: نه، گمان کنم آماده می شوند برای آيين نور افشانی
گفت: قربون امام علي بشم، چيکار به نور افشانی داريم بجاش پول افشانی کنند!... و سپس جدی تر ادامه داد: به خدا راست می گم اگه خيلی می خوان دل مردم رو شاد کنن دو قلم جنس مورد نياز مردم رو ارزون کنن، مثلاْ بگن گوجه کيلويی ۵۰۰ تومن!
ديدم بنده خدا راست می گويد، گاهی وقتها اين گونه کارها همانند بزک کردن صورت يک آدم بد چهره است.
ای کاش می شد بشود که دل ما مردم شاد شود و روانمان آسوده!