پیشگفتار:از آنجایی که امروز در یک اقدام بسیار خلاقانه و شگرف همچون دیگر کارهای انگشت به دهان وادارنه اخیر، روز دختر نامگذاری شده و در راستای پند و اندرز به این جماعت لطیف و ظریف و در عین حال شریف و شریر، برای حفظ و نگهداری حجاب که همانا ارزشهاست، قطعه شعری را تقدیم می دارد:
شنیدم نوشته به دیوار دل
بدست کسی ناقلا و زبل
دو چشم تو شعر و نگاهت غزل
چرا خط خطیش می کنی با ریمل؟
پس گفتار: در راستای عدالت محوری و برای اینکه سایر آحاد ملت و جامعه دچار معصیت حسودی نشوند عاجزانه از مبتکران و متصدیان و ماموران نام یابی و نامگذری می خواهم (البته به نمایندگی از مدعی العموم همیشه نا پیدا!) که روزهایی را به نام نوزاد، پسر، پیرمرد، پیرزن و ... نامگذاری نمایند.
این کاری سهل و ساده است چون چیزی که این سال ها در مملکت باب شده پست و منصب و مقام تراشی و نامگذاری برای روز و هفته ماه و سال است!