خاك من، اي سرزمين صدها حواسه جاويد/ اي سرزمين افسانه هاي كهنه شيرين/ اي سرزمين پر آوازه اي خاك خوب مقدس، اي ايران!
به تو مي باليم، به تو كه دامان رنگينت گاهواره هزاران بزرگ مرد بي همتا است، به تو كه دل مهربان پر دردت گنجينه آوازهاي ناخوانده و قصه هاي ناگفته است،
به تو كه آرامگاه چندين هزاره تاريخ پرافتخاري!
اي ايران پهنه بيكرانت گستره چشمان عاشق من و خاك عطرآگينت سجده گاه ماست!
جاودانه باشي و سربلند اي سرزمين من،
اي ايران
*************
متن بالا بخشي از مطالبي بود كه سالهاي پيش بعنوان مجري در آغاز يا پايان آيين نكوداشت فردوسي مي خواندم و بسيار هم مورد توجه قرار مي گرفت.
اينك كه در آستانه روز بزرگداشت فردوسي هستيم خواستم يادي از فردوسي و ايران كرده باشم، ايراني كه فردوسي و بسياري ديگر مانند اين بزرگوار، براي سرافرازي و سربلندي آب و خاك و فرهنگ وهنرش از جان ودل مايه گذشتند و ما اينك ميراث دار آنها هستيم و صد البته بايد مديونشان باشيم و نیزنگهبان شايسته اي براي اين ميراث گرانبها كه اگر نبود و نداشتيم (همين زبان و خط و گويش فارسي) آنگاه خدا مي داند كه در اين روزگار پرآشوب بر ما چه مي گذشت؟
امروز كه دلمان به اين خوش است كه داراي ريشه هستيم، دچار انواع نابسامانيهاي فرهنگي/ اجتماعي و حتي شخصيتي و رواني و ... شده ايم، واي به روزي كه همين اندك هويت و فرهنگ هم از ما دريغ شده بود.
پس هزاران درود بيكران بر روان فردوسي نازنين، و درود بر ايران و شاهنامه.
***************************
راستي پنج شنبه شب ساعت 30/19 هفتمين آيين نكوداشت فردوسي در تالار فرهنگ خانه نمايش يزد برگزار مي شود. آقاي دكتر كزازي هم حضور خواهند داشت، حتماً تشريف بياوريد.