شنبه 23 خرداد من هم مانند بسیاری دیگری از هم میهنان و شما دوستان سبز وبلاگ نویس

در بهت و بغض و شوک فرو رفته بودم!

عصر بود که دوست بزرگواری تلفن زد و من و خانواده را به پیش خود خواند؛ رفتیم و پیرامون انتخابات، چرایی و چگونگی نتیجه گزارش شده و نیز اعتراضاتی که تازه آغاز شده بود گفتگو کردیم تا اینکه آن گرامی دوست و استاد فرهیخته، دست به دامان خواجه شیراز شد و تکلیف و نتیجه کار را از حضرت حافظ جویا شد؛ پرسش و پاسخ ما با لسان الغیب را بخوانید:

بلبلی خونی دلی خورد و گلی حاصل کرد / باد غیرت بصدش خار پریشان دل کرد

طوطیی را بخیال ِ شکری دل خوش بود / ناگهش سیل ِ فنا نقش ِ اَمل باطل کرد

 قره العین ِ من آن میوه دل یادش باد / که چه آسان بشد و کار ِ مرا مشکل کرد

ساروان بار ِ من افتاد خدا را مددی / که امید ِ کرمم همره ِ این محمل کرد

روی خاکیّ و نم چشم مرا خوار مدار /  چرخ ِ فیروزه طربخانه ازین کَهگل کرد

آه فریاد که از چشم ِ حسود مه ِ چرخ / در لحد ماه ِ کمان ابروی من منزل کرد

نزدی شاه رخ و فوت شد امکان حافظ / چکنم؟ بازی ِ ایام مرا غافل کرد

 *********************************

پاسخ:

 چو باد عزم ِ سر ِ کوی ِ یار خواهم کرد / نفس ببوی خوشش مشکبار خواهم کرد

به هرزه بی مِی و معشوق عمر می گذرد / بطالتم بس، از امروز کار خواهم کرد

هر آب ِ روی که اندوختم ز ِ دانش و دین / نثار ِ خاک ِ ره ِ آن نگار خواهم کرد

چو شمع ِ صبحدمم شد ز مهر ِ او روشن / که عمر در سر ِ این کار و بار خواهم کرد

بیاد ِ چشم ِ تو خود را خراب خواهم کرد /  بنای ِ عهد ِ قدیم استوار خواهم کرد

صبا کجاست که این جان ِ خون گرفته چو گل/فدای نَکهت گیسوی یار خواهم کرد

نفاق و زَرق نبخشد صفای ِ دل حافظ / طریق ِ رندی و عشق اختیار خواهم کرد

 یادآوری:

گفته شده که غزل نخست را حضرت حافظ پس از مرگ فرزند جوانش سروده است!