امروز صبح سوار تاکسی جدیدی شدم: یک دستگاه خودروی پراید زرد رنگ.
توی راه راننده تاکسی کمی درد دل کرد، او می گفت که الان 9 روز است که با خودروی جدیدش در سطح شهر مشغول بکار است ولی تقریباً از 4 روز پیش مسافران تاکسی، ا و و دیگر همکارانش که دارای خودروی پراید زردرنگ هستند را به رسمیت شناخته اند. ( اینها همه از تبلیغات و مدیریت درست تاکسیرانی ناشی می شود)
به گفته این راننده زحمتکش هم اکنون 5 دستگاه خودروی پراید، 4 دستگاه سمند و 2 دستگاه آردی به تاکسیهای شهر یزد افزوده شده که البته بیشتر آنها بعنوان سرویسهای شخصی فعالیت می کنند و در بیشتر زمانهای شبانه روز در سطح شهر دیده نمی شوند! البته بین ساعت 4 تا 7 صبح که در میدان راه آهن حضور وغیاب انجام می شود خود را نشان داده و سپس جیم میزنند!(یاد کلاسهای دانشگاه بخیر)
گویا تعداد خودروهای سمند موجود در تاکسیرانی بیشتر از 4 دستگاه است ولی هیچکدام از رانندگان تاکسی تمابلی به خرید آنها ندارند حتی با وجود اینکه قیمت خودروهای سمند برایشان 9 میلیون تومان مشخص شده، تازه آن هم بصورت قسطی!(بیشتر رانندگان پیکان می خواهند)
پرسیدم: خب چرا به آنها پراید نمی دهند؟
گفت: پراید برای آنهایی است که به تازگی به ناوگان افزوده شده اند (به عبارتی پرایدها افزایشی است)
راننده تاکسی ادامه داد: مگه دست خودشونه، به زور هم که شده سمندها را بهشون می فروشن!!
ای کاش مدیریت تاکسیرانی بجای سمند بازی و پراید بازی و راننده های بیچاره رو انداختن توی دام وام و قسط، یه فکری به حال خیابونها و مسیرهایی می کرد که رانندگان زحمت میکشن و کمتر به اونجاها
سر می زنن! مثل خیابون سلمان/ از امیرچخماق به سمت بعثت/ میدان باهنر به سمت چهارراه معلم/ باغ ملی به سمت سه راه شحنه/ ابتدای بلوار منتظر قائم به سمت میدان امام حسین/ خیابان مهدی و ...
ای کاش تاکسیرانی بجای صرف این هزینه ها تدبیری می اندیشید و تسهیلات ویژه ای در اختیار رانندگان خود قرار می داد تا آنها برایشان صرف کند که حتی با یکی دو مسافر هم کار کنند، نه اینکه مسافر درون خودرو را معطل نگه دارند تا خودرو پر از مسافر شود و آنگاه راه بفتند به سوی مقصد!
ای کاش...